Πρωταγωνιστές στην ΨαροΚαστέλλα είναι τα φρέσκα ψάρια, που ποικίλουν ανάλογα με την εποχή. Ούτε φριτέζα χρησιμοποιώ, τις τηγανίζω στο τσουκάλι». «Όταν με παίρνει κάποιος τηλέφωνο για να κλείσει τραπέζι, λέω ότι πρόκειται για ένα μικρό μαγαζί, χωρίς πάρκινγκ και ανέσεις, οπότε αυτό που θα πάρετε είναι μία καλή επικοινωνία με τους ανθρώπους της ΨαροΚαστέλλας και ένα καλό φαγητό. Ακόμα και σήμερα, όλα τα υλικά προέρχονται από μικρούς παραγωγούς.

Βραδύπους στη Χίο: τοπική κουζίνα μέσα σε μια καστροσυνοικία

Ένας σύγχρονος χώρος που συνδυάζει την αισθητική με τη ζεστασιά της κρητικής παράδοσης Στην κουζίνα, η εποχικότητα και η πρώτη ύλη καθορίζουν κάθε επιλογή Μια ολοκληρωμένη εμπειρία φιλοξενίας, όπου η γαστρονομία, η αυθεντικότητα και η επαφή με τη φύση συνυπάρχουν αρμονικά

Μια ωραία ψαροταβέρνα στην Καστέλλα

Την ταβέρνα Ψαροκαστέλλα την είχα πληροφορηθεί από την τηλεόραση, από τον γιό της οικογένειας και περσινό νικητή του Master chef, τον συμπαθέστατο Νέστορα Νέστορα. Όσο η Μαρία καθαρίζει τον γαύρο και ο άλλος γιος της οικογένειας, ο Κωνσταντίνος, ετοιμάζει το τραπέζι μας, παρατηρώ τον χώρο. Χρησιμοποιούν πολύ άγρια βότανα και μυρωδικά, τα οποία φέρνουν από τη Σκιάθο και τα μέλια τα προμηθεύονται από το Γεράκι Λακωνίας. Το πόσο ποιοτική είναι η πατάτα, πόσο καλός ο σπόρος και αν είναι σωστή η εποχή της συγκομιδής, όλα παίζουν τον ρόλο τους», εξηγεί. «Καλύτερα να έχεις πέντε πράγματα και καλά, παρά πολλά και να μην είναι ποιοτικά», πιστεύει ο Κώστας, ο οποίος έχει αναλάβει τον ρόλο του ψήστη. Θα μπορούσα να τα αλλάξω και να βάλω πιο σύγχρονα, αλλά δεν μου πάει η καρδιά.

Λίγα σκαλάκια, μια μικρή αίθουσα στα αριστερά σου και μπροστά σου η κουζίνα, ανοιχτή και χαμογελαστή σαν ζεστό καλωσόρισμα. Στα μετόπισθεν, όμως, θα ανακαλύψεις μια ταπεινή γειτονιά, άναρχα δομημένη, με χαμηλά σπιτάκια στριμωγμένα ανάμεσα στις πολυκατοικίες, σκαρφαλωμένη στον λόφο, σαν νησί στην καρδιά του Πειραιά. Εύχομαι ο γιος μου να δουλέψει σε πολύ μεγάλες κουζίνες, αλλά αυτό που έχει μάθει εδώ θα τον βοηθήσει σε όλη του τη ζωή», λέει η Μαρία που έχει τις ιδέες, τις οποίες υλοποιεί ο Κώστας. Και για την πατάτα θα περιμένουμε να ζεσταθεί το λάδι και μετά θα την τηγανίσουμε, γιατί τα κάνουμε όλα τη στιγμή που παραγγέλνει ο πελάτης».

• Με φήμη που ξεπερνά πλέον τα στενά όρια Αθήνας και Πειραιά, η all time classic ψαροταβέρνα Δουράμπεης συνεχίζει να παραδίδει μαθήματα απλής ψαροφαγίας.
• Τις συνταγές τις κληρονόμησε από τη μαμά και τη γιαγιά της αλλά η φρεσκάδα στις γεύσεις της δείχνει το δικό της χέρι, τη δική της, νέα γενιά.
• Όταν έφυγε ο μπαμπάς, η οικογένεια συνέχισε την Ψαροκαστέλλα, σύσσωμη στις επάλξεις.
• Τα θαλασσινά είναι πάντα φρέσκα, γιατί αγοράζουν ό,τι βρίσκουν.
• Ο πελάτης θα θελήσει να ζήσει μία ιδιαίτερη γαστρονομική εμπειρία σε ένα ακριβό εστιατόριο, αλλά με μαθηματική ακρίβεια τις περισσότερες φορές θα επιλέξει απλές και ταπεινές γεύσεις» συνεχίζει.

Η Ψαροκαστέλλα εκπέμπει φως, λευκό και αστραφτερό, εκπέμπει χρώμα και χαρά, σαν να βγήκε αίφνης ο ήλιος στις Κυκλάδες ένα χειμωνιάτικο, κρύο πρωινό. Μια ταβέρνα με λιγοστά γαλάζια τραπεζάκια στο στενό πεζοδρόμιο, επίσης λιγοστά στην στενή σκεπασμένη αίθουσα που μάλλον κάποτε ήταν βεράντα. Όμως, κάπου την ξέχασα και την ξαναθυμήθηκα τις προάλλες όταν τυχαία είδα σε μια έξοδό μου τον Νέστορα να τρώει στο διπλανό τραπέζι. Οι άνθρωποι που σκέφτηκαν έναν τόσο ευφυή τίτλο είναι σίγουρο πως κάτι ενδιαφέρον θα έχουν να σου πουν και στο πιάτο.

Ρογκότη 1928: η Θεσσαλονίκη ξανατρώει τα σουτζουκάκια που άφησαν εποχή

Και μετά, όταν βλέπω την ευχαρίστηση στα πρόσωπά τους από αυτά που δοκίμασαν, αυτό ψαρτ είναι για μένα η πρώτη και σημαντικότερη είσπραξη» μας λέει η κ. Η Μαρία είναι περήφανη για την ταραμοσαλάτα της, θαλασσινή αλλά και αφράτη σαν μους, που σου έρχεται με μπόλικο ελαιόλαδο και λίγο μπούκοβο που της χαρίζει σπιρτάδα. Το πέτρινο σπίτι του 1929 που το σκέπασε μια κακή μοίρα, καθώς η οικογένεια που το είχε σκοτώθηκε σε τροχαίο, έμελλε να γίνει το σπίτι της Μαρίας όταν το αγόρασε ο μπαμπάς της το 1972 για να στεγάσει στα μπροστινά του δωμάτια την «ταβέρνα του Μανώλη». Η σάλτσα που βάζω στις γάμπαρες είναι μυστική και έχει γίνει τόσο αγαπητή ώστε έχουν έρθει από άλλα εστιατόρια να μου ζητήσουν τη συνταγή, όμως δεν την αποκαλύπτω», λέει συνωμοτικά. Στον κλειστό χώρο, που χρησιμοποιείται πιο πολύ τον χειμώνα, βρίσκεται ένα εικονικό παράθυρο, με «θέα» στο Μικρολίμανο μιας άλλης εποχής.

Σαν ζεστό σπιτικό

Η πιο μικρή κουζίνα στο λεκανοπέδιο, χωράει τη σχάρα στην οποία πρωταγωνιστεί ο μπαμπάς Κώστας, χωράει και την πανέμορφη μαμά Μαρία-που είναι φτυστή ο γιός της-που ετοιμάζει όλα τα υπόλοιπα. Την επομένη κιόλας, βρέθηκα χαμένη στις ανηφοριές και τα σκαλάκια μιας άλλης Καστέλλας από κείνη που είχα στο μυαλό μου. Ειδικά τις πατάτες τις έχει ψάξει πολύ ο γιος τους, ο Νέστορας, ο οποίος μοιράζει τον χρόνο του ανάμεσα στην ψαροταβέρνα και στη σχολή μαγειρικής όπου σπουδάζει αυτόν το καιρό.

Aποτελεί εδώ και 12 χρόνια μια γευστική όαση, που στεγάζεται σε ένα παραδοσιακό σπίτι του 1800 Από νωρίς το πρωί μέχρι αργά το βράδυ θα απολαύσεις specialty καφέ, δροσερούς χυμούς και αγαπημένα πιάτα brunch Όταν έφυγε ο μπαμπάς, η οικογένεια συνέχισε την Ψαροκαστέλλα, σύσσωμη στις επάλξεις. Το πώς τα καταφέρνουν να δουλεύουν κυριολεκτικά αγκαλιασμένοι είναι μια μεγάλη απορία που μάλλον κρύβει μια μεγάλη αγάπη και άλλη τόση σύμπνοια.

Στο More Feelings στο Κουκάκι πάμε για φαγητό και μένουμε σίγουρα για γλυκό

Το μαγαζί είναι μικρό και η κουζίνα μικροσκοπική αλλά πολύ οργανωμένη και όσα έχω φάει από εκεί τα θυμάμαι για καιρό. Η επίσκεψή μας στην ΨαροΚαστέλλα κλείνει με μία ζεστή αγκαλιά κι ένα χαμόγελο από την κ. Όση ώρα απολαμβάνουμε τα πιάτα που ετοίμασε αντιλαμβανόμαστε ότι όλο το μαγαζί είναι φτιαγμένο χάρη στις ιδέες της κ. Σε μία άλλη πιατέλα βάζει το φρυγανισμένο ψωμί, μαζί με ελιές, και το γεύμα μας είναι έτοιμο. Ξέρω, όμως, ότι πρέπει, γι’ αυτό και τελικά θα κάνουμε μία μικρή ανακαίνιση» παραδέχεται. Πατέντα του πατέρα της το γκάζι, αλλά και η ψησταριά που χρησιμοποιεί.

«Το χταπόδι δεν θέλει νερό για να βράσει, έχει τα δικά του υγρά» εξηγεί, πριν το «σβήσει» με ημίγλυκο κρασί και μας το σερβίρει με λίγο λάδι, λίγο ξίδι και με τηνιακή κάππαρη -ένα πιάτο γεμάτο νοστιμιά, όπως όλα όσα δοκιμάσαμε. Εκεί πήρε ο Νέστορας τις πρώτες εικόνες από μία επαγγελματική κουζίνα, εκεί έκανε τα πρώτα του μαγειρικά βήματα, άρα η πορεία ήταν λίγο-πολύ αναμενόμενη. Γιατί στην κουζίνα δεν υπάρχουν βοηθοί, γιατί όλα γίνονται τη στιγμή της παραγγελίας, γιατί πίσω από κάθε υλικό υπάρχει αναζήτηση, φροντίδα και πάθος, γιατί τα τραπέζια είναι μόνο για λίγους που θα φάνε εκλεκτά.